Prof. dr hab. Król Marian (1938-1995)
 
   Prof. dr hab. Marian Król urodził się 9 września 1938 r. we wsi Młynki koło Puław, Naukę pobierał w Liceum Ogólnokształcącym w Puławach, gdzie złożył egzamin maturalny w 1956 r. Był zatem silnie związany z tym miastem. co zapewne stanowiło motywację w Jego staraniach o rozkwit Instytutu - naukowej placówki zarówno ogólnopolskiej, jak też nobilitującej Ziemię Puławską. Studia odbył na Wydziale Rolnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Lublinie, zdobywając w 1961 r. stopień magistra rolnictwa. Bezpośrednio po uzyskaniu dyplomu podjął pracę pod kierownictwem prof. dr hab. Marka Ruszkowskiego w Zakładzie Doświadczalnym IUNG Osiny, kolejno na stanowiskach stażysty, asystenta i starszego asystenta. W 1967 r. przeszedł do Zakładu Roślin Zbożowych, gdzie objął kierownictwo Pracowni Uprawy Owsa. Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał w 1970 r., za pracę" Wpływ herbicydów na wzrost, rozwój, pokrój rośliny i strukturę plonu odmian pszenicy ozimej i jarej". W tym też roku otrzymał stanowisko adiunkta, a prof. dr hab. M. Ruszkowski - kierownik Zakładu Roślin Zbożowych, mianował Go swoim zastępcą. Na podstawie rozprawy" Wpływ temperatury i sposobu stosowania bentazonu i metylodiklofopu na ich aktywność biologiczną", w 1982 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego i został powołany na stanowisko docenta. W 1985 r. przejął kierownictwo Zakładu Wdrażania i Upowszechniania Wyników Badań.
 
    W 1991 r. w wyniku postępowania konkursowego, objął funkcję Dyrektora Instytutu. Nominację na profesora otrzymał w 1994 r. Profesor Król specjalizował się w problematyce uprawy roślin zbożowych, przy tym przez wiele lat zajmował się badaniami dotyczącymi wpływu herbicydów na produkcyjność zbóż, z uwzględnieniem aspektu ekologicznego. Jego zainteresowania naukowe obejmowały również zagadnienia społeczno-ekonomiczne, ochrony środowiska przyrodniczego, a także metodyki i organizacji badań naukowych. Profesor charakteryzował się dużą aktywnością zarówno w działalności naukowej, jak i organizacyjnej. Był autorem lub współautorem około 160 publikacji, promował trzech doktorów i był recenzentem pięciu prac doktorskich. Swoje szerokie zainteresowania mial możliwość rozwijać w czasie staży w naukowych placówkach zagranicznych w Niemczech (Braunschweig ), Stanach Zjednoczonych Ameryki (Fargo), we Francji (Dijon), w Anglii (Brighton), oraz uczestnicząc w licznych misjach i konferencjach naukowych. Na uwagę zasługuje Jego udział w międzynarodowej konferencji w Chinach (1992 r.), gdzie przedstawił dorobek Polski z zakresu agrotechniki i biologii gryki. Studia prof. M. Króla nad przyczynami zróżnicowania produkcyjności gatunków i odmian zbóż w zmiennych warunkach siedliska i agrotechniki były podstawą do zespołowego opracowania kompleksowych technologii uprawy zbóż i komputerowego doradztwa technologicznego. Dużo energii i inwencji wykazał przy wdrażaniu tych kompleksowych technologii. Opracowane przez Niego instrukcji wdrożeniowe oraz programy szkoleniowe z tego zakresu, a przede wszystkim zorganizowanie Studium Technologii Produkcji Zbóż i Rzepaku dla kadry instruktorskiej były istotnym czynnikiem dokonanego w latach osiemdziesiątych przełomu w intensyfikacji produkcji zbóż w Polsce. Profesor Król koordynował w IUNG badania zespołowe: "Opracowanie agrotechniki i rejonizacji nowych odmian owsa". "Opracowanie udoskonalonych technologii produkcji jęczmienia o podwyższonej zawartości białka" oraz, finansowane przez Fundację PONT. "Opracowanie niskonakładowych, efektywnych ekonomicznie i ekologicznie technologii produkcji zbóż i roślin pastewnych".
 
    Za działalność naukową prof. dr hab. Marian Król był nagrodzony: Nagrodą Państwową II stopnia (zespołowo) w 1988 r. za wdrożenie kompleksowych technologii uprawy pszenicy ozimej i jęczmienia jarego, dwukrotnie (1978 i 1981) Nagrodą Ministra Rolnictwa II stopnia. oraz w 1985 roku - I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań nad technologiami produkcji zbóż. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1987 r.) oraz wyróżniony odznaką Zasłużony Pracownik Rolnictwa (1984) i Zasłużony Pracownik Przemysłu Paszowego (1987). Już na stanowisku dyrektora Instytutu. ale i wcześniej jako kierownik Zakładu Wdrażania i Upowszechniania Wyników Badań, występował z propozycjami dotyczącymi modernizacji tematyki badawczej IUNG i dostosowania jej do potrzeb rolnictwa, udoskonalenia metod badawczych, tworzenia bazy materialnej do działalności naukowej oraz poprawy warunków socjalnych pracowników Instytutu. Był współautorem realizowanego obecnie w Instytucie ramowego ogólnoinstytutowego programu badawczego "Optymalizacja produkcji roślinnej i ochrony przyrodniczych zasobów rolnictwa w Polsce". Uczestniczył w opracowaniu raportu o stanie polskiego rolnictwa dla Banku Światowego (1989 r.). Na wniosek Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej zaangażował się w przygotowanie projektów reorganizacji zaplecza naukowego resortu; jego wnioski i sugestie w tym zakresie były i są brane pod uwagę przy podejmowaniu stosownych decyzji. Program. który przedstawił przystępując do konkursu na dyrektora, ambitnie realizował z dużą korzyścią dla całej społeczności Instytutu. Dzięki energicznym staraniom, w ciągu krótkiego czasu pełniąc funkcji dyrektora Instytutu, prof. M. Król przyczynił się do gruntownej poprawy bazy laboratoryjnej, rozbudowy elektronicznej techniki obliczeniowej i metodzie wykorzystania w badaniach naukowych. istotnie zmodernizował pomieszczenia Instytutu oraz podniósł poziom estetyki całej Osady Pałacowej - siedziby Instytutu. Profesor Marian Król był człowiekiem o umyśle otwartym i dociekliwym. Trzeba też powiedzieć,  charakteryzując Jego osobowość, że był człowiekiem skromnym i życzliwym dla wszystkich - co jest szczególnie cenne w naszych nacechowanych brutalnością czasach. We współpracy i w kontaktach z ludźmi kierował się wrodzoną delikatnością i szacunkiem dla innych. Cenił nade wszystko wartości ludzkie i służbę nauce. wsi i rolnictwu.
 
                                                                                                                                                                                                         Seweryn Kukuła

 


Copyright by IUNG-PIB