Archiwum
 
 

25 rocznica śmierci dr Ksawerego Pasiutewicza

3 sierpnia minęła 125 rocznica śmierci Ksawerego Pasiutewicza, wykładowcy i lekarza w puławskim Instytucie.

Urodził się w roku 1832 w Szczebrzeszynie. Gimnazjum ukończył w rodzinnym miasteczku. Studia lekarskie na Uniwersytecie w Kijowie. W roku 1863 doktoryzował się w Szkole Głównej Warszawskiej. Od roku 1855 pełnił obowiązki lekarza - ordynatora w puławskim szpitalu św. Karola Boromeusza.
 
Lata 1862-1887, to ścisłe  związki lekarza z puławską Politechniką oraz Instytutem Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa (wykładał higienę z anatomią i fizjologią człowieka i pełnił obowiązki lekarza etatowego Instytutu).
Wielki społecznik. Działacz niepodległościowy. Członek honorowy Towarzystwa Osad Rolnych i Przytułków Rzemieślniczych. Miał ogromny wkład w walkę z epidemią czarnej ospy, która nawiedziła Puławy w roku 1863. Inicjator szczepień przeciwko tejże chorobie. Propagował higieniczny tryb życia. Dzięki jego staraniom wybudowano w osadzie pałacowej łazienki z wodą bieżącą. Autor wielu artykułów dla warszawskiego "Tygodnika Lekarskiego". Człowiek, który ze wszech miar zasłużył sobie na pamięć potomnych. Umiera w roku 1887 w wieku 55 lat. Pochowany na cmentarzu we Włostowicach.

 

Jak studenci IGWiL uczcili 50-lecie pracy literackiej J.I. Kraszewskiego

 
Rok 1879 był rokiem jubileuszowym 50-lecia twórczości literackiej Józefa Ignacego Kraszewskiego. Studenci puławscy w szczególny sposób oddali hołd wielkiemu pisarzowi,  donosił o tym fakcie Tygodnik Powszechny z dnia 21 maja 1880 roku: 
 
"Studenci instytutu gospodarstwa wiejskiego i leśnictwa w Nowej Aleksandryi, - jak pisze Gaz. Lubelska, pragnąc wraz z krajem całym przyjąć udział w uczczeniu zasług J. I. Kraszewskiego, założyli w r. 1878 pewien fundusz w ręce 11 wybranych spośród siebie kolegów, którzy obmyśleć mieli najwłaściwszy sposób złożenia hołdu czcigodnemu jubilatowi. Postanowiono by pod imieniem Kraszewskiego rozpocząć szereg wydawnictw dzieł agronomicznych i leśnych przyswajając je literaturze krajowej z języków obcych. Zaraz przystąpiono do urzeczywistnienia projektu, tłumacząc dzieło D-ra Guido Kraffta pod tytułem "Nauka organizacyi gospodarstwa", spodziewając się, że wyjdzie ono z pod prassy w październiku roku zeszłego; nieprzewidziane jednak okoliczności opóźniły druk, lecz obecnie dzieło to już znajduje się w handlu księgarskim, a główny jego skład w księgarni Gebetnera i Wolfa po cenie rs. 1.50 kop. Od szybkiego rozkupienia pomienionego dzieła, zależy możność dalszego prowadzenia wydawnictwa, nie wątpimy zatem, że ziemianie zechcą poprzeć zacne chęci młodzieży nowoaleksandryjskiej, tembardziej, że samo dzieło dobrze za sobą przemawia. Po zebraniu funduszu na dalsze wydawnictwo, studenci maja zamiar przełożyć na język polski pracę z dziedziny leśnictwa".

 

Saga rodu Budrynów

Bardzo ciekawy artykuł o losach rodziny Budrynów (Budrinów).

Profesor Piotr Michajłowicz Budrin od roku 1882 związany z Instytutem puławskim, w roku 1902 objął stanowisko dyrektora tejże uczelni. Był osobą powszechnie lubianą i szanowaną. Wypadki 1905 r. zmusiły go do opuszczenia Instytutu i wyjazdu z Puław. Sentyment do miasta nad Wisłą pozostał do końca życia. Zmarł w roku 1939 w Leningradzie.
 
Na zdjęciu Piotr Budrin z żoną Julią i córką Nataszą.
Nowo-Aleksandria (Puławy) 1889 r.
 
 
 Część I         Część II

 

"Puławianka" ma już 140 lat!

"Puławianka" wesoła pieśń studentów Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa, która z czasem stała się hymnem młodzieży puławskiej obchodzi w bieżącym roku 140-te urodziny.
 
Gdy trąbka zagrała przed samym miastem, ruch oczywiście się robił, i już studenci wychodzili na szosę, popatrzeć, czy czasem nowy kolega nie przybywa. Zawsze takiego przybysza zaciągano na jakąś kwaterę, gdzie w krótkim czasie prawie wszyscy koledzy się schodzili. Wieczór, a czasem i noc całą spędzali wtedy na wspólnym zaznajomieniu się, wypiciu kilku "bruderszaftów", udzieleniu nowoprzybyłemu rad i wyjaśnień, a wreszcie na chóralnych śpiewach, zwłaszcza  "Puławianki", pieśni świeżo ułożonej przez W. Łoskowskiego". Pisał we "Wspomnieniach Puławskich" Tadeusz Chwalibóg.
 
Tekst pieśni został napisany w roku 1872 przez Wincentego Łoskowskiego (na zdjęciu) studenta Wydziału Rolnictwa IGWiL. Późniejszego radcę i działacza Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, rolnika i założyciela wielu organizacji rolniczych.

zobacz>>
                                                                               

Wspierane przez Hosting o12.pl


Copyright by IUNG-PIB